Quantities and classifiers
❃ Quantities and classifiers
-
ศูนย์ หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า
[ suun, nueng, song, saam, sii, haa ] -
0, 1, 2, 3, 4, 5
-
หก เจ็ด แปด เก้า สิบ
[ hok, jet, paet, kao, sip ] -
6, 7, 8, 9, 10
-
กี่คนครับ/ค่ะ
[ kii khon khrap/kha ] -
How many people?
-
สองคนครับ/ค่ะ
[ song khon khrap/kha ] -
Two people
-
ขอน้ำสองขวดครับ/ค่ะ
[ kho nam song khuat khrap/kha ] -
Two bottles of water, please
-
ข้าวสามจานครับ/ค่ะ
[ khao saam jaan khrap/kha ] -
Three plates of rice, please
-
เบียร์หนึ่งแก้วครับ/ค่ะ
[ bia nueng kaew khrap/kha ] -
One glass of beer, please
-
เอาอันนี้สองชิ้นครับ/ค่ะ
[ ao an nii song chin khrap/kha ] -
I'll take two of these pieces
-
ทั้งหมดเท่าไหร่ครับ/ค่ะ
[ thang-mot thao-rai khrap/kha ] -
How much in total?
-
ขอนิดหน่อยครับ/ค่ะ
[ kho nit-noi khrap/kha ] -
Just a little bit, please
-
เยอะมากครับ/ค่ะ
[ yoe maak khrap/kha ] -
Very much / A lot
-
มากเกินไปครับ/ค่ะ
[ maak koen pai khrap/kha ] -
Too much
-
ขอครึ่งหนึ่งครับ/ค่ะ
[ kho khrueng nueng khrap/kha ] -
Half of it, please
-
ขออีกหนึ่งอันครับ/ค่ะ
[ kho iik nueng an khrap/kha ] -
One more, please
-
เอาขนาดใหญ่ครับ/ค่ะ
[ ao kha-naat yai khrap/kha ] -
I want the large size
-
เอาขนาดเล็กครับ/ค่ะ
[ ao kha-naat lek khrap/kha ] -
I want the small size
-
มีเล็กกว่านี้ไหมครับ/ค่ะ
[ mii lek kwaa nii mai khrap/kha ] -
Do you have a smaller one?
-
มีใหญ่กว่านี้ไหมครับ/ค่ะ
[ mii yai kwaa nii mai khrap/kha ] -
Do you have a bigger one?
-
ทุกอย่างครับ/ค่ะ
[ thuk yaang khrap/kha ] -
Everything
-
ไม่เอาอะไรเลยครับ/ค่ะ
[ mai ao a-rai loei khrap/kha ] -
I don't want anything
Counting objects in Thai introduces a fascinating linguistic feature that is essential for everyday communication: classifiers, known in Thai as ลักษณะนาม (laksana nam). In English, we use classifiers for uncountable nouns, such as saying 'two glasses of water' or 'a piece of paper', rather than 'two waters' or 'a paper'. However, in Thai, classifiers are mandatory for absolutely everything you count, from people and animals to cars and abstract concepts. The grammatical structure is very strict but easy to memorize: Noun + Number + Classifier. If you want to order two beers, you cannot just say 'beer two'; you must say เบียร์สองแก้ว (bia song kaeo), which literally translates to 'beer two glasses'. Every category of objects has its specific classifier. For instance, people are counted with คน (khon). If you are asking for a table for three at a restaurant, you say สามคน (sam khon - 'three people'). Flat objects like tickets, papers, or leaves use ใบ (bai). Animals, shirts, and tables use ตัว (tua), so 'one dog' becomes หมาหนึ่งตัว (ma nueng tua). Machines, vehicles, and electronic devices are counted with เครื่อง (khrueang) or คัน (khan). At first, memorizing all these categories might seem overwhelming for a Westerner. However, using them correctly is the ultimate secret to sounding natural and fluent. When shopping at a local market or ordering street food, using the correct classifier demonstrates a deep respect for the language. If you forget the specific classifier for an object, you can usually fall back on the generic word อัน (an), meaning 'item' or 'piece', as a lifesaver. Taking the time to learn these will dramatically improve your bargaining skills and interactions with Thai vendors.
Other sections