Nivel de picante

Nivel de picante

ผม/ฉันไม่กินเผ็ดครับ/ค่ะ
[ phom/chan mai kin phet khrap/kha ]

No como picante

ไม่เผ็ดเลยนะครับ/ค่ะ
[ mai phet loei na khrap/kha ]

Nada picante, por favor

เผ็ดนิดหน่อยครับ/ค่ะ
[ phet nit-noi khrap/kha ]

Un poco picante

เผ็ดปกติครับ/ค่ะ
[ phet pok-ka-ti khrap/kha ]

Picante normal (estilo tailandés)

เผ็ดมากครับ/ค่ะ
[ phet maak khrap/kha ]

Muy picante

ใส่พริกสองเม็ดพอครับ/ค่ะ
[ sai phrik song met pho khrap/kha ]

Ponga solo 2 chiles, por favor

ไม่ใส่พริกเลยครับ/ค่ะ
[ mai sai phrik loei khrap/kha ]

No ponga nada de chile

ขอพริกน้ำปลาหน่อยครับ/ค่ะ
[ kho phrik nam-plaa noi khrap/kha ]

¿Me da salsa de pescado con chile?

ขอน้ำตาลหน่อยครับ/ค่ะ
[ kho nam-taan noi khrap/kha ]

¿Me da un poco de azúcar?

ขอมะนาวหน่อยครับ/ค่ะ
[ kho ma-naao noi khrap/kha ]

¿Me da un poco de lima?

ไม่ใส่ผงชูรสนะครับ/ค่ะ
[ mai sai phong-chuu-rot na khrap/kha ]

Sin glutamato (GMS), por favor

ไม่ใส่น้ำตาลนะครับ/ค่ะ
[ mai sai nam-taan na khrap/kha ]

Sin azúcar, por favor

เผ็ดเกินไปครับ/ค่ะ
[ phet koen pai khrap/kha ]

Está demasiado picante

เค็มเกินไปครับ/ค่ะ
[ khem koen pai khrap/kha ]

Está demasiado salado

หวานเกินไปครับ/ค่ะ
[ waan koen pai khrap/kha ]

Está demasiado dulce

Cultural notes

La cocina tailandesa es mundialmente famosa por sus sabores vibrantes y explosivos, pero también es tristemente célebre por su nivel de picante abrazador. Para muchos turistas hispanohablantes (incluso los acostumbrados al chile en México o Perú), manejar el nivel de picante es una cuestión de supervivencia gástrica. La palabra tailandesa para picante es เผ็ด (phet). Si tienes poca tolerancia al picante, la frase más importante que debes memorizar es ไม่เผ็ดเลย (mai phet loei), que significa "nada picante en absoluto", o ไม่ใส่พริก (mai sai phrik), que significa "no le ponga chile". No te confíes diciendo simplemente "un poco picante" a un vendedor ambulante, porque lo que un tailandés considera เผ็ดนิดหน่อย (phet nit noi - "un poco picante") podría incluir dos o tres chiles 'ojo de pájaro' que te dejarán sudando y con la boca entumecida. En Tailandia, lograr el equilibrio perfecto de sabores (picante, ácido, dulce y salado) es algo muy personal. Por eso, en casi todas las mesas encontrarás un set de condimentos llamado พวงพริก (phuang phrik). Suele contener salsa de pescado con chiles picados (พริกน้ำปลา - phrik nam pla), azúcar, chile en polvo y chiles en vinagre. Se espera totalmente que sazones tu propio plato a tu gusto (¡nadie se ofenderá si le echas azúcar a tus fideos!). Además, muchos viajeros son sensibles al glutamato monosódico (GMS o Ajinomoto), que se usa muchísimo para potenciar el sabor. Si eres sensible a él, debes decirle claramente al vendedor ไม่ใส่ผงชูรส (mai sai phong-chu-rot - "sin GMS, por favor"). Los cocineros tailandeses son muy complacientes y están acostumbrados a personalizar los platos. Controlando tus condimentos, disfrutarás de la comida sin sufrir.